Versione desktop / mobile

POESIA SU BORDIGHERA: MUNDU MUDERNU

Statistiche
     
 

MUNDU MUDERNU

 
 

Qandu u pupulin l'èira abelinau 

perché l'andava pocu aa scora 

rèn u saveva d'un mangià apreparau.

Poi gh'è stau de bèli çerveli 

che dànduse in gran da fà

i n'an surgelau carne, verdüre, aujieli 

Però v'aregurdài a Sant'Ampeiu 

Qandu e bunàrime de nosce none

i ne preparava u turtelu?

I ghe meteva de roba sana e bona 

peseli, gé, sücui, ovi, buràije 

se lì, i e sercàva magàra fin a Valebona. 

Dopu in'aigàda andàimu a çercàsse 

cu a gageta, üna a pròeu l'autra

qaiche duzena de lümasse. 

E noscia maire, qandu æ coijeva

a fava biscà tüti i veijin, a sentì

l'audù bon, che pe a scara se spandeva. 

Avura e nosce done puverete

 tropu i an da fa, u savemu bèn nui

e alantura, ele i aduvéra ... scaturete!

Semu civili e muderni urmai 

gnòchi, ravioi, tripa e menestrui

avura però ... i mangiamu surgelài ...

Oh! cume e famìe i cürava l'urtetu 

cundiui de pumata, cugomeri, baijiaricò

oriu bon e in po' de radicetu.

Avù qandu in tòra gh'è u stucafisciu

e fìe de me muiè, bone se due ...

i drove u friugu e i pelüca u prusciütu.

IU mundu l'è scangiau, e ghe viemu 

ma lasciàimeru in pò dì, sensa ufesa ... 

però u me paresce sulu tütu scemu!

MARIO ARMANDO