Versione desktop / mobile

POESIA SU BORDIGHERA: I PARMURELI

Statistiche

I PARMURELI

 
   
   

Turututuru! Taratatà! i bateva u bandu

inte tüti i recanti da Rumanità.

Siti e fermi! aduverai sulu l'oeiu e l'aureia

Intantu che se meterà sciü, sa gran maraveia!

Cuscì u Puntefice l'aveva avisau

e chi n'ubediva, i l'avereva amassau.

Se duveva stà in relegiusu silènsiu,

l'aveva ditu u Papa, ma nu me suvegne

se l'èira Piu, Sistu o Inucènsu. 

... Intantu che e pulege i scrusciava 

e corde i s'atesava ...

ma u munumèntu int'u so postu giüstu, 

propiu u nu ghe carava.

Mescciau au populin, in capitàn de mà 

vistu u periculu, u nu s'è pusciüu frenà.

A lenga qelu giurnu, u se a duveva morde

e invece u l'ha criau "vin ai maistri, e

tanta aiga ae corde"!

U capu massacàn, àcapiu u sugerimèntu

de füga u fà bagnà i cavi snervai,

sarvéndu u monumèntu.

Versu u sù e drita a ciungiu, l'è cuscì impunènte,

sa grand'opera d'arte, ch'a suvrasta tüta a gente!

Sulu pe qelu crìu, l'è sàrvu l'ubeliscu

ma agantau dae gàrdie svissere, u capitàn de mà

qanta pùira cu s'è vistu.

Tremandu de frunte au papa, ch'intantu u ghe diéva:

«chi ti sèi ? e d'unde ti ne vegni?

u truvava a forsa pe dighe: 

"son burdigotu e manézu vera e remi"

"Ah! De Burdighea, u paise du parmurelu ... 

te concedu a gràssia, vistu che ti sai aduverà

cuscì bèn u tou çervelu".

Baijèndu a man au Papa, u marinà devotu,

in zenuiùn u prumete au Prinçipe da Géija

de adempì in gran votu.

A su votu i burdigoti, i son restài fedeli 

e d'alantura, pe a dumenega de parmure

i manda au Vatican i ciü bèli parmureli.

MARIO ARMANDO