|
U
Gran U Gran Paire unipotente
in
sce-a fin du sestu giurnu
dopu
creau Adamu e Eva
u se
dà in oià d'inturnu.
Pe
tutu su travaiu
che a
su puntu u l'ha fau
nu le
cu fusse propriu .......
diemu
sudisfau.
E
mentre da punente
sta
già carendu u sù,
stancu du sò travaiu
u se
sciuga in pò u suù.
Le in
pò preocupau
u
nosciu Gran Signoru:
l'ha
fàu ina cosa bèla
ma nu
lè incu u capulavuru.
Ma
dopu ina pensà
l'è
tutu suridente:
"Fermate! u dije au su
"che
on ina cosa in mente
ti
devi ancu fà ciairu
sulu
pe caiche istante
e poi
ti vierai
ina
cosa strabiliante.
L'averà
de esje ina schicheria!"
e
l'ha gardau lasciù,
l'eira
ciu o menu
duve
avura gh'è l'Arzia.
Cu a
sua gajarda man
u fa
ina muntagna:
ina
pessigà de brugu, caiche pin negru
e
vulà! che l'è pruntu u Muntenegru!
De
lasciau in sce-a sima
u
garda in pò dabassu:
Elu
cu sa tutu, u ghe vè
già
sorge u Sciasciu.
Apena
ciu suta, u ghe fa carà in valun,
e la
duve u finisce, se g'anderà a pescà
cu a
rè e un tartanun.
Poi
Segnu, Paire nosciu,
che
ti sei rubustu e bravu,
ti
posi ciù in la a tua man:
eccu
che l'è pruntu u Cavu.
E u
sù de fogu,
che
intantu u t'ha ubediu
a mez'aria
u garda e aspeita
che
Tu ti agi feniu.
U To
Gran pensieru,
u
vaga in pò ciu in la
ti
passi tèra e prie
cu
gran facilita.
Cusci
in te roba de pocu,
e
digu in t'un mumentu,
ti
hai furmau ina punta
c'ha
sfida u maà e u ventu.
In te
sa punta li
ti
g'hai messu u To meiu!
me sà
che in giurnu chi
se
fermerà Sant'Ampeiu.
E
propriu li veijin
intantu
che ven seira,
putensa
du To inzegnu,
ti
hai messu ina scoieira.
Avura
a seiràna
a se
fa ciu freida e scura
ma Tu
nu ti sei stancu
e ti
lisci ina cianura.
Ti
fai cume cunfin
in
frescu valunetu,
là
duve in pò ciu tardi
ghe
nascerà u Burghetu.
Avura
sci, lè vera,
ti
poi esse stancu
e
grassie mei Segnù,
pè
aveme fau s'incantu.
Daveru Te ben fau,
lè
magnificu sù logu;
se
ghe rincresce a andassene
au
grande sù de fogu.
Dopu
se perle egregie
se
cose bele li,
u
discu caudu de luje
u nu
vo ciu anda a durmi.
Sulu
in te sei giurni
u
mundu ti hai creau;
u
settimu ti hai fau reposu:
lè
propriu meritau.
Oh
Segnù Paire de tuti
che
ti sei u nosciu Diu,
in
giurnu in te su postu
ti
n'hai mandau Tou Fiu.
Dopu
tantu peregrinà, Elu,
arivau a chelu valunetu
u s'è
fermau a parlà
a-e
famje du Burghetu.
"Andai! - u dije ai ciu boi -
là
duve se vè u maà,
fermaive surva au cavu
e
faighe a voscia cà".
Su
pugnu de brava gente
(ve u
digu in t'in aureia)
u fa
ina cosa stupenda:
u
funda Burdighea!
MARIO
ARMANDO |