POESIA SU BORDIGHERA: CIASSA D'A MADARENA

CIASSA D'A MADARENA

Banche de pria arentai a muraia d'a preijiun

ghe n'è stau stau tanta gente asseta 

pe cuntasse i urtimui ciapeti e autru ancù

fati d'a ghera vituriusa abissina

ch'a n'avereva lasciau pezu che prima.

Au redossu de rafighe e bufurui d'u punente

nui fioei gioegaimu a scurise o ae bie.

I veci, disturbai: "ceiroti, andai ciu in la"

ma int'i carugi fava freidu

 a bona stagiun nu l'eira ansù arivà.

Li aveiijin corbe e ravati d'i Sciascenghi e Seburchin.

Dopu arivava a stanca curiera, tochi de man

salui e prumesse de viesse a l'indeman.

Nui ancura cu a voeia de gioegà

aisci se aveimu u compitu da fa.

 Gh'eira chi parlava cu i preijiunei lasciu

derè ae graie a fi d'a muraia.

Ladri de gaine, ma aisci Francescu u scarpà

che ciucu, carendu dau Sciasciu

u s'è fau sentì a parlà ma d'u Fasciu: ah u nustrà!

 Se ciape e a Cruje issà dai frati de Zena

i n'avereva ancù tantu da di.....sensa gena.

A vecia Cruje l'è delongu li de sentinela

e banche de pria nu, urmai mudernizai.

E i fioei de scoera?

U compitu i u fan

ma nu ciu, au ciairu de candera!

MARIO ARMANDO