POESIA SU BORDIGHERA: A MARCIA DE PARMURE

A MARCIA DE PARMURE

Marcia de parmure! I ghe van ascàiji tüti 

fioi, veci, zuveni, bèli e fina i brüti.

Scì, pe st'anu l'è urmai fà

Aiscì mì vagu a partecipà

e propiu bèn me son alenau

digu e me paresce già d'avé agagnau.

Anderòn de següru forte cume in trenu

 ansi ! sarà meiu ch'in po' me frenu.

M'aprèsentu là suta a scibreta

cu a tüta ch'a me và ciütostu streta

 e son lì pruntu a fà a mèi parte ...

 alé, prunti via ! urdina u Starte(r).

Son apena lì daa Madaréna

e ghe n'on davanti già ina çinqantena,

assidènte si qì cum'i van ...

e scì che nu vagu mancu tantu ciàn !

Intantu lasciau u giru d'Argèntu

 i m'han ascavàrcau aumenu autri cèntu

ma cose ve credéi ... mì nu ve molu

avura vierèi cume ve tiru u colu.

Arivu a Vila Aprìca e speru ghe credèi

n'on agantau già dui o forsci trèi

 però m'apiaije cuscì tantu a natüra

che là duve gh'èira u Carilon ...

 me ghe fermu a gardà a Cost'azüra.

E vistu che me son bèn bèn arepauzau

sarà meiu ghe vaghe in po' ciü aviau

 fagu due cürve, pìu a vecia strada d'u Sciasciu

e alantura asvéltisciu in po' u passu.

Sciì vagu de cùita, però me sà che

de marciaui n'on ciü davanti che dederé.

Ecu e Curumbèire e lì aa drita u palu d'a Tivu

gente che fatiga ! son bagnau daa süu !

 Surva ai Bassin gh'è in po' de cianüra

sciüscia u levante, che bèla frescura.

Vila Iride, Sapèrgu, a cà d'Uriènte

gàrdu deré, nu gh'è ciü in cuncurènte ...

forsc'int'u Paise, qaicün già u l'ariva

e stancu me destèndu, lì suta in'auriva.

I oi ch'i se sèra, i pèi ch'i me fan mà,

düri, de legnu i zenui, a mirsa sc-ciupà.

U ghe fusse, muntereva aiscì insc'in caretu

però avü m'aissu, fagu qaiche passetu,

 me passa a fatiga ... che bèlu mumèntu

qandu vegu u postu d'u refurnimèntu.

Pe fàme curagiu si lì i me dije :

 deré ghe ne sarà aumenu autri çéntu

 e alù me paresce d'èsse in gran talèntu !

Me mangiu in panetu, me metu a beve

Partu e int'in menütu son aa Madona d'a Neve.

Beh ! avù pe furtüna l'è tüta garà

lèstu alongu u passu, sensa fatigà.

 Lagiü Valebona e poi u Burghetu

 Alé forsa e curàgiu, avù me ghe metu.

Intantu che vagu, ne repiu qaicün

cu e ciàghe int'i pèi, ch'i pan pelegrin.

Avura caminu cum'in dirètu

però mi meschin on qàiche difètu,

 nu posciu fà tortu ai Burghetin

 che da veri amighi i me pòrge du vin !

Arengràssiu e ripartu cume u vèntu

legeru legeru, ma nun ghe vièi ? son in purtèntu.

U tragàrdu cian cian u s'aveijina

Lì ae Due Strade, gh'è l'ürtima vigna.

Vigna ? Vigna ! parescu a vin

n'on bevüu in gotu, grossu cum'in tupin.

Son tostu là da l'Arca de Nuè

 oh segnù che durü on lagiü int'in pè.

De strade ne vegu due, a vista a fà cileca

m'asbaiu e gard'in po', infurcu a Rumana vecia

e mancu mà, che ün lì aveijin u me dije:

 se cuntigna de là, pe andà int'u Paise.

Passu a Bigarèla, l'umbra di érburi a me renfresca

u muture u và bèn, u nu bàte ciü in testa.

Ma su po' de pendènsa a paresce muntagna

che bravu sulì, che daa funtana u me bagna !

Passau u Roial gh'è turna a cianüra

Vila Etelinda, Cap Hotel, u pin de Schiva

me vegne da crìà: eviva ! eviva ! eviva !

 Vila Parmissi, u Miramare e viru aa senistra

 vegu su po' de muntà ... me s'apana turna a vista.

Tàiu l'arivu sut'au frescu d'a scibreta

m'assètu in tèra, avù scì che e gambe i fan cileca.

Qeli d'u Risveiu i m'an aspèitau ancura

i aiutri i son andai via, urmai da ciü d'in'ura.

I me porge in gotu e in tundu de spagheti

dièndume: alé mangia campiun

che cuscì ti te rimeti !

Mi ghe digu: merçi ... ma i autri parteçipanti ?

... on vergogna a dilu ... son l'ürtimu

i me son passai tüti davanti !

MARIO ARMANDO